Geçen sene okuduğum blogumda olması gereken bir kitaptı.
Benim gibi kafayı koreyle bozmuş biri için mutlaka birde koreli yazarın kitabını okumalıydım.
Severek okuduğum bir kitaptı.
Konusuna gelecek olursak;
Yaşlı bir karı koca seulde yaşayan çocuklarını ziyaret etmek için metroya biner.
(koreyi bilenler bilir. Metrosu çok karışıktır.) yaşlı çiftimiz inecekleri durağa
gelir. Metrodan inen adam arkasına bir bakıyor. Karısı yok.
O zamana kadar hep arkasın da olan kadın artık orda yoktur.
Kitaptan kısa bir alıntı;
İSim: Park so-nyo
Doğum tarhi: 24 temmuz 1938(69 yaşında)
Görünüşü: Kısa boylu,kıvırçık saçlı ve çıkık elmacık kemikli;kaybolduğunda üstünde
mavi bir gömlek, beyaz bir ceket ve pileli bej renkli bir etek vardı.
Son görüldüğü yer: Seul metro istasyonu
Öz çöcuklarının bile anneleri hakkında bildikleri bu kadar.....
Çocuklarının annelerini arama çabalarını, pişmanlıkları, anneleri hakkında yeni
öğrenecekleri gerçeklerle kaybolan bir anneyi bulma çabası......
Kitabın anlatım dilini çok beğendim. Genellikle okuduğum kitaplar, 3. kişi ağzından
anlatırırken bu kitapta 1. kişinin ağzından okuyoruz.
Buda kitapta işlenen konuyu daha gerçekci yapmış
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
Reklam içeren yorumlar kesinlikle yayımlanmayacaktır.